Geçmişin dev canavarları: 7. trofik düzey

Kretase devrinin başlarında, biyolojik çeşitlilik yalnızca dinozorlar arasında değil, aynı vakitte okyanuslarda da büyük bir patlama yaşadı. 

Bu periyodun denizlerinde, pliozorlar benzeri otobüs büyüklüğündeki dev deniz sürüngenleri, diğer büyük etoburları avlayarak, besin zincirinde ender görülen yedinci bir trofik seviyeyi (bir ekosistemdeki canlıların, besin zinciri ya da ağındaki durumunu ifade eder) oluşturdu.

Bugün okyanuslardaki en üst düzeyler, ekseriyetle orka, kaşalot ya da büyük beyaz köpekbalıkları benzeri beşinci ya da altıncı düzeylerde sonludur.

Araştırmalar, Kolombiya’daki erken Kretase periyoduna ait Paja Formasyonu’nu odağına alıyor. O devirde deniz düzeyleri bugünkünden daha yüksekti ve bölge, sıcak, sığ bir denizle kaplıydı. 

Bu deniz, canlı çeşitliliğiyle dolup taşıyor ve güçlü ekosistemler yüksek trofik düzeylerdeki avcıları destekliyordu.

TROFİK DÜZEY NEDİR?

Trofik düzey, bir çeşidin besin ağındaki konumunu ifade eder. Örneğin, birinci düzey bitkiler ve algler benzeri üreticilerden oluşurken, ikinci düzey otoburlar ve sonraki düzeyler etoburlardan oluşur. 

Paja Formasyonu’nda yedinci trofik düzeye ulaşmak, ekosistemin karmaşıklığını ve zenginliğini gösteriyor.

10 METEREYİ AŞAN DEV CANLILAR

Bu periyodun okyanuslarında, yunus gibi ichthyosaurlar, timsah biçimindeki teleosaurlar ve 10 metreyi aşan uzunluğa sahip pliozorlar bulunuyordu. 

Bu dev yaratıkların, diğer büyük yırtıcıları avlayabilmesi, ekosistemin nasıl çalıştığına dair çok önemli bilgiler sunuyor.