Esra’nın katil zanlısı: Kendisini daima ittim

Mersin’de kız arkadaşı Esra Asena Temir’i (27) döverek öldürdüğü gerekçesiyle tutuklanan Mustafa Bangiz (28) hakim karşısına çıktı. Sanık Bangiz, beyin kanaması sonucu ölen Temir’i sakinleştirmek için ittiğini öne sürerek “Bana vurmaya başladı, ben de sakinleştirmeye çalıştım. O benim yüzümü elleriyle tutunca ben de omzundan ittim, ‘Yeter artık’ dedim. Kendisini daima ittim” dedi.

OLAYDAN SONRA KAÇTI

Olay, geçen yıl 29 Haziran’da meydana geldi. İnşaat şirketi sahibi Mustafa Bangiz, argümana göre, Toroslar ilçesindeki evine geldiği, 1 yıldır birlikte olduğu sevgilisi Esra Asena Temir ile gezmeye çıktı. Arabada Bangiz ile Temir, bilinmeyen nedenle tartıştı. Mustafa Bangiz, sevgilisini dövdü. Başına ve bedeninin çeşitli yerlerine darbe alan Temir, Toros Devlet Hastanesi’ne kaldırıldı. Beyin kanaması geçiren Temir, kurtarılamadı. Olaydan sonra kaçan Bangiz, gözaltına alındı. Emniyetteki süreçlerinin akabinde adliyeye sevk edilen Mustafa Bangiz tutuklandı. Otopsi süreçleri sonrası morgdan alınan Esra Asena Temir’in cenazesi, Akbelen İl Mezarlığı’nda toprağa verildi.

ESRA’YI YOL KENARINA BIRAKMIŞ

Mustafa Bangiz ile ilgili soruşturma tamamlandı. Hakkında ‘Kadına karşı taammüden öldürme’ suçundan iddianame hazırlanan Bangiz’in, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasıyla yargılanması istendi. İddianamede, Temir’in aldığı ağır darbeler nedeniyle beyin kanaması sonucu hayatını yitirdiğine yer verildi. Bangiz’in, Temir’i hastaneye götürmek yerine yol kenarına bırakıp aile bireylerini aradığı ve onlar tarafından hastaneye götürüldüğü belirtildi.

‘YETER ARTIK’ DEDİM

Davanın ilk duruşması, Mersin Adliyesi 1’inci Ağır Ceza Mahkemesi’nde görüldü. Tutuklu sanık Mustafa Bangiz, duruşmaya Ses ve Görüntü Bilişim Sistemi (SEGBİS) ile katılırken, avukatlar ve Temir’in ailesi ise salonda hazır bulundu.

Savunmasında maktulün, kız arkadaşı olduğunu anlatan Bangiz şunları söyledi:

– Bayram telaşı nedeniyle 4-5 katlı bir giysi mağazasında çalıştığı için kendisiyle görüşemiyorduk. Olay günü akşam da yurt dışından kuzenleri ve akrabaları geldiği için görüşememiştik. Kendisine konuklar uyuduktan sonra görüşmek istediğimi, benim konutumda kalabileceğimizi, işe oradan gidebileceğimizi söyledim. Daha önce de bu şekilde buluştuğumuz olmuştu. Kendi aracımı onların konutunun yakınında bir yere bıraktım. Kendisi de buluşmayı kabul ettiğinden aşağı indi.

– İşe gideceği için kıyafetlerini ve çantasını da yanına almıştı. Onun arabasının direksiyonuna ben geçtim. O da ön yolcu koltuğuna geçti. Birlikte benim meskenime doğru yola çıktık. Yoldayken halinde biçiminde bir değişiklik vardı. Sonluydu. Bir bahis varmış da söylemek istemiyor gibiydi. Konutlarımız 15-20 dakikada araçla varılabilecek yakın bir uzaklıktadır. Eve yaklaştığımızda bahisten bahsetmeye başladı.

– Beni bir aile dostumuzun kızından çok kıskanıyordu. Bundan ötürü da ortamızda daha önce tartışma ve küskünlük olmuştu. Mevzuyu açtı. Bahseder benzeri oldu. Meskenin önüne geldiğimizde sesi yükselmeye başladı. Bana vurmaya başladı ben de sakinleştirmeye çalıştım. O benim yüzümü elleriyle tutunca ben de omzundan ittim, ‘Yeter artık’ dedim. Kendisini daima ittim.

“KUCAĞIMA ALIP EVE ÇIKARDIM”

Maktulün astım hastalığı olduğu için daima kendisine vurmaktan ve itmekten yorulduğunu kaydeden Bangiz argümanlarına şöyle devam etti:

– Bu süre zarfında davranışları hiddetlendiğinde zaman zaman arabayı sağa geçip durduğum da oluyordu. Bayağı bir sakinleştirdikten sonra tekrardan konutun önüne geldik. Konutun önüne geldiğimizde elini yüzünü yıkayalım, hastaneye gidelim dedim, fakat ısrarla hastaneye gitmeyi kabul etmedi. Ağlamaktan gözleri şişti, burnu aktı. Bu halde hastaneye gidemem diye aykırı zıt konuşuyordu. Binanın kapısını açıp kendisini kucağıma aldım. Eve çıkarken dahi hala söyleniyordu.

“BURNU KANIYORDU”

– Ayakkabılarını çıkardı. Kendisi yatak odasına yürüyerek geçti. Pencereleri ve klimayı açtım. Konutun içerisinde dahi ben kolunu tutmak istediğimde beni itiyordu. Ben de ‘Şımarıklık mı yapıyorsun’ deyip yumuşatmaya çalışıyordum. Otomobilin içerisi karanlık olduğu için çok fark edememişim. Fakat meskenlerinde baktığım zaman kaşında, yüzünde, burnunda çizikler vardı. Burnu kanıyordu. Kendisi bu halde ne işe gidebilirdi ne de eve gidebilirdi. Ben de annemden hastaneye götürmeye ikna etsin diye rica ettim. Kendisi kabul etmedi. Ben üzerimi değiştirdim. Annemi otomobille alıp geldim.

– Geldiğimizde tekrar şuuru yerindeydi lakin yeniden hastaneye gitmeyi kabul etmedi. Annem de ‘Kucağına al, hastaneye götürelim’ dedi. Bunun üzerine kucağıma alıp otomobile götürdüm. Esasen Toros Devlet Hastanesi bir sokak aşağımızdadır. Annesi ve ağabeyiyle ailelerimiz tanıştığı için annem de onlarla telefonda konuşmuş. Hastane önünde bir şeyler olmasın diye babam beni uzaklaştırdı. ‘Sen eve geç’ dedi. Ben de yürüyerek eve geçtim. Daima telefonla bilgi aldım. ‘İçeri aldılar, yüzüne gözüne bakıyorlar’ diye söylediler. Bana saldırmalarından korktuğum için Adana’ya gittim. Bir yere saklanmadım.

Avukatları ve şahitleri dinleyen mahkeme, eksiklerin giderilmesi, kalan şahitlerin dinlenmesi için duruşmayı erteledi.