Gazze’de ‘saatli bomba’ büyük tehlike oluşturuyor

Filistin’de kanalizasyon suyu sorunu, Gazze Şeridi’ndeki birçok kenti etkiliyor. Bu sorunu yaşayan kentlerden biri olan Refah’taki yetkililer, sokaklarda kanalizasyon suyunun akmasını kanalizasyon pompalarını çalıştıracak yakıtın bulunamamasına bağlıyor.

Bu suların sokaklarda akmaya devam etmesi, bölgede temiz içme suyuna ulaşmada sıkıntı yaşayan halk için önemli hastalık ve sağlık problemlerinin habercisi manasına geliyor.

Ayrıca bu sular etrafa epeyce kötü bir koku yayıyor. Bu da etrafa atılan İsrail bombaları nedeniyle camlarının kırılarak yaralanmalara neden olmasından korkan ve pencerelerini kapatamayan Gazzelilerin günlük hayatını olumsuz etkiliyor.

İsrail’in 7 Ekim’deki akınlarından önce de Gazze Şeridi’nde altyapının zayıf olması nedeniyle kış aylarında yağan yağmurla sokakları ve konutları sık sık su basıyordu.

Son ataklarda altyapının büyük hasar almasıyla bu sorun daha da büyüdü. Ayrıyeten kanalizasyon pompalarını çalıştırmak için gerekli yakıtın bulunamaması da bölgedeki sağlık sorunlarını artırdı.

ÇOCUKLAR HASTALANIYOR

Sokaklarda ve meskenlerin arasında akan kanalizasyon suları, halkın sıhhatini tehdit ediyor.

Bölge haklı, bir süre sokakta vakit geçiren çocukların, önemli bağırsak enfeksiyonlarına yakalandığını ve götürebilecekleri bir hastanenin de olmaması nedeniyle onları konutlarda güzelleştirmeye çalıştıklarını anlatıyor.

Kişisel temizlik için su bulunamamasının da söylediği söz edilen hastalıkların çocuklar arasında süratle yayılmasına neden olduğu belirtiliyor.

YAKIT SORUNU YAŞANIYOR

İsrail’in ablukayı sıkılaştırdığı ve ağır bombardıman altında tuttuğu 2,3 milyon nüfusa sahip Gazze Şeridi’nde BM’nin açıkladığı sayılara göre yaklaşık 1,7 milyon kişi göçe zorlandı.

Yerlerinden edilmiş insanların temiz suya erişimi, sağlık hizmeti, hastalıklara yol açacak çöplerin toplanabilmesi ve atık suların giderilmesi için yakıtın hayati kıymette olduğu uluslararası insani yardım kuruluşları tarafından da sıkça dillendiriliyor.

Gazze’de yaşayan yaklaşık 2,3 milyon insanın yüzde 70’inin temiz suya ulaşımının risk altında olduğu ve su arıtma, atık su tesisleri ve hastanelerin yakıt düşüncesi nedeniyle faaliyetlerini durdurduğu belirtiliyor.