Hayvanlara ‘aşırı’ bağlanmanın negatif tesirleri

Tarhan, AA muhabirine yaptığı açıklamada, insanların ruhsal olarak güvenebilecekleri ilişkiler geliştirmeye yatkın olduğunu ifade ederek, bilhassa insan münasebetlerinde güven kaybı yaşayan bireylerin sosyal etraflarından uzaklaşarak hayvanlara yöneldiğini ve bu durumun zamanla çoka kaçtığında sıhhatsiz bir bağlanma biçimine dönüşebileceğini ifade etti.

İnsanın tabiatı gereği şartsız sevgi beklentisi olduğunu dile getiren Tarhan, insanların şartsız sevgiyi hayvanlardan daha kolay aldığını vurguladı.

İnsanın sevgi objesinin kedi ya da köpek olmasının, hayattaki diğer sosyalleşmelerden kopmadığı sürece sağlıklı kabul edildiğine işaret eden Tarhan, lakin bazen insanların münasebetlerde aldıkları yaralar sonucunda negatif bağlanma oluşturabileceğini aktardı.

Negatif bağlanmada kimi bireylerin insanlara inançları azaldığı zaman güvenecekleri bir varlık ararken, “kendilerine tam itaat edecek” bağ arayışına girebileceklerini anlatan Tarhan, şöyle devam etti:

“Tam itaat edebilecek ve onlarla bir nevi köle-efendi münasebeti kurabilecek varlıklara bağlanırlar. Bunun sebebi, hayvanların onlardan çok fazla talepte bulunmaması ve ego tatmini açısından kolay olmasıdır. Sosyal problemlerini çözememiş kimi insanlar, hayvanlara aşırı bağlanarak kendilerini ayakta tutmak için bir nevi savunma düzeneği oluştururlar. Bu aslında bir travmadan, endişeden kaçış sistemidir. Hayvanlara yönelik buna benzer bir bağlanma negatif ve sıhhatsiz bir bağlanmadır.”

Tarhan, tam sosyal izolasyon yaşayan bireylerin bazen hayvanları “takıntılı bir sevgi nesnesine” dönüştürebileceğini belirterek, “Hayvanlara olan negatif aşırı bağını sevgi bağı olarak gören insanlar narsistik tatmin yaşar. Yani kendi egosunu tatminle ilgili yatırım yaptığı varlığı kaybetme korkusu başlar. Kaybetme korkusu nedeniyle köpeğini ya da sevgi yatırımı yaptığı varlığı kaybettiği zaman ağır depresyon olaylarına rastlıyoruz. Hastanın yataktan kalkamayacak derecede depresyona girdiğini görüyoruz.” diye konuştu.

Aynı vakitte bir insanın, “hayvanları sevmek düzgündür, insanları sevmek kötüdür” anlayışı geliştirirse bir kutuplaşma yaratacağını anlatan Tarhan, “Kutuplaştırma oluşturursa, insanlardan kaçınma, nefret etme ve hayvan sevgisinde ölçüsüz davranma eğiliminde olur. Ölçüsüz davranan bireylerin duygusal yansıları de orantısız olabilir.” dedi.

“İnsanlar ölsün, hayvanlar ölmesin” biçiminde bir niyetin irrasyonel olduğunu dile getiren ve bu bireylerin kendilerini “teşhir etmek” amacıyla hayvanları araçsallaştırdığını belirten Tarhan, “Bu niyet çoklukla aksi koyma bozukluğu ile açıklanabilir. Kendini teşhir etmek isteyen bireyler sosyal medyayı çok kullanıyor. Kimi insanlar, hayvanlarla olan alakalarını daima sergileyerek egolarını tatmin ediyor. Hayvanlarla ilgili hoş örnekleri paylaşmak diğer, egosunu tatmin etmek için hayvanları araçsallaştırmak diğer bir şeydir.” değerlendirmesinde bulundu.